Wyjechałem z Polski w Boże Ciało. Na stacji benzynowej tuż przed granicą było takie podniecenie, że ludzie nie respektowali kolejki do kasy. Jak i sami ekspedienci. Po prostu jak dzicz na wyobrażonej wojnie, jak najszybciej opuścić to miejsce. Bezkarność, chamstwo, polactwo. Między innymi dlatego chciałem stąd wyjechać zawsze na zawsze i zawsze zostawałem / wracałem. Bo wygląda, jakby właśnie, ciągle, niezmiennie, nie dało się tego zreformować, jakby ciągle nikt na tę zmianę nie przyzwalał. Uparte krytyczne pole za stodołą, za którą wyrzuca się wszystko co przeszkadza, ale i tak przez to później trzeba przejść. Jakiś krótkowzroczny absurd, który jest pogłębiany przez wilczy szczepiony w mediach kapitalizm. Wygląda ta Polska tak jakby każdy zaakceptował stare / nowe komuno/kapitalistyczne prawo, jakby miał przyzwolenie na oszukiwanie, a tylko humor tym rządzi. Różnica tylko taka, że w komunie nic nie było, ale ludzie sobie bardziej pomagali. Co za przeklęty SYF. Granice się zatarły i inteligentni ludzie nazywają ten status quo raz komuną raz niedokończonym lub niewykończonym kapitalizmem, zapewne podług własnych przykrych wspomnień. Cóż rzec… Wybitnie.