…„Cóż… Nie jest to aż tak oczywiste, ale widać, że mam inny kolor skóry?”. „Oczywiście”. „Niektórzy tego nie dostrzegają, ponieważ jestem mieszanej rasy”. „Ja też”. „Nie zauważyłbym tego”. „Widać to w silniejszym charakterze ;)”. „Hahahaha, to jest ta odpowiedź. Nie było łatwo zrobić karierę z taką twarzą, zapewniam cię”. „Mogę sobie to wyobrazić. Czy próbowałeś kiedyś porozmawiać o swoich podejrzeniach z współpracownikami, jeśli to możliwe?”. „Niewiele. Co można o tym myśleć, biorąc pod uwagę fakt… jak ludzie reagują na potencjalny konflikt z… nie wiedząc dokładnie, kto ma / może mieć potencjał władzy”. „To główny paliwo strachu”. „Tak, to prawda… Dlaczego tu jesteś?”. „Myślałem, że znajdę kogoś”. „Udało ci się?”. „Nie jestem pewien”. „Zostaniesz?”. „Został jeden dzień. Zdecyduję jutro, ale najprawdopodobniej nie”. „Jak się nazywasz?” „Jestem Adam”. „Czym się zajmujesz?” „Cóż… Całe życie pracowałem na farmie, a potem w wielu różnych mediach, między innymi też wykonywałem wiele różnych zawodów”. „Jestem Carlos” – wyciągnął spod koszuli małą policyjną odznakę na łańcuszku, jak medalik. „Jestem supervisorem policji. Miło cię poznać, Adam”. Uścisnął mi dłoń. „Życzę, żeby znalazł to czego szukasz”. „Nie dziękuję, żeby nie zapeszyć 😉 Tobie też”. „Cóż… Ja też tak jak ty… ;)”.